Pokazywanie postów oznaczonych etykietą white. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą white. Pokaż wszystkie posty

środa, 6 lutego 2013

Essie Blanc + Nubar Black Polka Dot

Moje paznokcie wciąż wyglądają tak, jakbym gołymi rękami odparła inwazję Wikingów. Na domiar złego strasznie się rozdwajają, co pozwala mi wnioskować, że zielony barwnik spożywczy nie sprawdził się w charakterze odżywki. Dlatego, w desperacji, kupiłam białą farbę olejną, czyli Essie Blanc. Nie miałam takiego osobnika u siebie, bo uważam, że powyżej podstawówki noszenie białego lakieru typu korektor jest już słabe. O tyle moje stanowisko nie jest spójne z rzeczywistością, że u innych tego typu mani mi się podoba.
Jedynym podobnym w moim Helmerze jest Orly Pure Porcelain, którego szczerze nienawidzę i Biała Fabryka z Colour Alike, przepiękna zresztą (a tak swoją drogą: jak można nazwać firmę/markę Colour Alike? Jakoś mi się ta nazwa nie klei zupełnie, taka wydumana mocno jest). 

No, ale ciągnęło mnie do tej bieli, jakiś taki wewnętrzny imperatyw miałam. I powiem tak: nie wygląda źle na paznokciach. Wręcz wygląda fajnie! Ale ponieważ powiało nudą, zapodałam sobie swoją wersję mani 8+2, czyli horns up \m/ 
Nubar to czarny maczek i trochę większe kropy zanurzone w przezroczystej bazie. Połączenie tych dwóch kolorów jest banalne i beznadziejne, ale ja kreatywnie realizuję się w ramach przedszkolackich prac ręcznych, więc proszę nie fukać :> Lakier nakłada się beznadziejnie, pierwsza warstwa smuży, druga jest całkiem OK, ale nierówne malowanie widać, niestety. 

A propos: jakie jest Wasze najbardziej znienawidzone zestawienie kolorów? U mnie to: 1. czerwony + czarny 2. żółty + brązowy/zielony.


My nails are still in a bad condition, so I've decided to try a polish I was always disgusted with: pastel white. I've picked Essie Blanc and I turned out to be a pretty good choice. I also did my verson of 8+2 mani: horns up mani \m/ Pretty decent, don't you think?












A na koniec trochę naftaliny: stary, dobry Winger. I Reb Beach, który imo jest jednym z najlepszych gitarzystów ever (akurat ten numer jakoś strasznie reprezentatywny nie jest). Zabawne, jak Reb wyglądał kiedyś (taki słodki blondynek-laleczka), a jak teraz - gdybym nie wiedziała, nie zgadłabym :>




A Reb teraz wygląda tak: 


środa, 19 września 2012

Essie Allure

To była taka pękata buteleczka, ze złotą nakrętką i pastylką koloru i nazwą na jej czubku... A naklejka na szkle mówiła:
Bourjois Paris
Formule Calcium et Vitamine
Vernis Anti-Choc
Longue Tenue et Resistance
Shock Resistant Nail Enamel

I kolor. Touche de Blanc. 
Moja wielka miłość i nieodżałowana strata. To były lata... yyyyy... nie chcecie wiedzieć które. Potem nagle Bourjois zrobiło rebranding i szlag trafił mój ukochany lakier. I od tego momentu zaczęła się moja obsesja poszukiwania wiernej kopi tamtego lakieru. Czyli leciutko mlecznego niekryjącego. Do tej pory nie znalazłam. Podejrzewam, że wręcz przeciwnie - znalazłam (lekką ręką) kilka klonów, ale i tak wciąż szukam TEGO JEDYNEGO. Tzn. TAMTEGO, bo chyba tylko oryginał przyniesie mi zaspokojenie i ukojenie. Za to mam go uwiecznionego na wieki wieków na ślubnych zdjęciach :>
Ale teraz będzie jeden z tych, które są bardzo, bardzo blisko tronu. Jeden ze ślubnych klasyków Essie - Allure. Uwielbiam takie lakiery - jestem w nich taka łagodna, wyciszona i spokojna. Nic tylko białe giezło, gałązka leszczyny i boso przez łąkę... Też tak macie?!





Essie wypuściło swoje lakiery w wersji dla debili, czyli z szerokim pędzelkiem (witaj, Super Pharmie!) - jestem zachwycona i wymieniam swoje wąskopędzelkowe staruchy "ślubne" na te, których pędzelki przypominają łopaty. Pokażę Wam kiedyś Licorice - trafiła mi się normalnie szufla!





Żeby nie było zbyt ślubnie... Piękny przejmujący utwór od My Dying Bride.

piątek, 16 września 2011

China Glaze Australian Alabaster

Musiałam trochę odpocząć od kolorów, shimmerów i bodźców wzrokowych :> Raz na jakiś czas zwyczajnie muszę się zresetować i pozwolić paznokciom stopić się z tłem. Australian Alabaster idealnie się do tego nadaje. Pochodzi z kolekcji Down Under z 2005 roku. Lakier jest dosyć rzadki, słabo kryjący - po trzech warstwach wciąż widać było białe końcówki. Ale właśnie taka konsystencja i transparentność jest dla niego odpowiednia, gdyby był całkowicie kryjący, byłby to zwykły pastel. A tak, to... alabaster. Biały, ale prześwitujący, z lekką różową nutą, ale to jest raczej jakieś ułamkowe nasycenie różem, raczej poświata. Jak prawdziwy alabaster.Dwie warstwy lakieru dają bardzo ładny efekt na paznokciach, dyskretny i delikatny. Na zdjęciach są trzy warstwy, bo jednak dla mnie krycie było ciut za słabe. Australian Alabaster mam od dawna, ale jakoś było mi z nim nie po drodze. Błąd!


I needed a break form colours, shimmers and visual stimulation :> Just wanted to reset and let my nails be almost invisble. Australian Alabaster is perefct for that. It's a part of Down Under collection from 2005. Nail polish is thin, not very opaque - after three layers you can still see white tips. But it is the way it has to be - that consistence and opacity is just about right. It's white, rather transparent, with a pinkish note, or rather shade, glow. Like an alabaster itself. Two layers make nails look very subtle and discrete, but I needed three to feel comfortable enough. AA was in my stash for a pretty long time, still untried. It was wrong!









Ostatnio zrobiłam sobie taką podróż sentymentalną i wygrzebałam płytę White Lion "Mane Attraction" (tak, jestem aż tak stara!). I jakoś tak mi Golden Rose 169 się skojarzył z gwiazdkami z okładki :oP

My latest trip down the memory lane led me to White Lion "Mane Attraction" album (yes, I'm that old!). And somehow these stars from the cover led me to Golden Rose 169 :oP